Harm van Sleen

 

1965 is een belangrijk jaar voor de popmuziek: het jaar van Like A Rolling Stone, (I Can't Get No) Satisfaction, Rubber Soul. Het is dan ook begrijpelijk dat de geboorte van Harm van Sleen op de laatste dag van dat jaar vrijwel onopgemerkt blijft. Toch laat de jonge Harm zich hierdoor niet ontmoedigen. Zijn vader leidt een zwervend bestaan als bodemkundige; daarom brengt Harm zijn jeugd door in allerlei verschillende landen waaronder Syrië, India, Algerije, Zambia, en Amerika. Zodra hij de platencollectie van zijn ouders ontdekt (klein maar veelzijdig: Chopin, Schubert, Nina Simone, Gerry Mulligan, Bob Dylan, The Beatles) draait alles alleen nog maar om muziek.

 

Hij krijgt zijn eerste gitaar op zijn zesde verjaardag. In Brookings, South Dakota wordt de 13-jarige muziekfanaat al snel door de school aangemoedigd om contrabas in het strijkorkest en basgitaar in de jazzband te gaan spelen. De bas zal voortaan Harm's hoofdinstrument zijn. Hij studeert basgitaar (lichte muziek) aan het Hilversums Conservatorium, en heeft daar les van o.a. Jan Hollestelle, Marcel Schimscheimer en Theo de Jong.

 

Na het behalen van het diploma in 1989, speelt Harm onder andere met Jaap Dekker's Jazz & Boogie Set, Capelino, Mr. Boogie Woogie & The Firesweep Bluesband, Dicky Greenwood Band, Lisa Otey Trio, Wouter Kiers Trio, en Anke Angel, en incidenteel met Rob Agerbeek, Jean-Pierre Bertrand, Boots Randolph Tribute Band, Julien Brunetaud, Laura Chavez, Dickinho, Johnny Ferreira, Oene van Geel, Grapes of Grain, Guitar Ray, Candye Kane, Grams & Krieger, Kiers & De Vries, Philip Kroonenberg, Lowlanders, Lils Mackintosh, Mazzeltov, Karen Neumann, Sue Palmer, Panhandle Swing, Pee Bee & The Night Train, Pinetop Perkins, Frans Poptie, Sake, Tom Salisbury, Martijn Schok, Robbie Trumpet Smith, Spinvis, Jeroen Sweers, Two In A Room, Andre Valkering, Boris Vanderlek, Diane Van Deurzen, Dirk Jan Vennik, Billy Watson, Dani Wilde, en Dana Winner, meestal op basgitaar of contrabas, soms op pedal steel of piano.

 

Harm speelt mee op vele albums, en is te zien op festivals en in theaters in Nederland, België, Frankrijk, Andorra, Spanje, Engeland, Duitsland, Zwitserland, en de Verenigde Staten.

 

In 2005 brengt Harm zijn eerste solo cd uit. Beide recensies zijn gematigd positief maar grote roem blijft uit. Toch gaat het album niet helemaal onopgemerkt voorbij, en krijgt de song Brown Paper Bag een eervolle vermelding bij Billboard's prestigieuze compositiewedstrijd.

 

Om het album te promoten richt Harm een band op, The Sleen Gang. Deze groep zal al snel een eigen album uitbrengen, de live registratie In Harm's Way.

 

Behalve als bassist en steelgitarist is Harm ook aktief als muziekdocent bij Het Klooster te Woerden, waar hij basgitaar-, contrabas-, klassiek gitaar-, elektrische gitaar-, solfege- en improvisatie-les geeft. Daarnaast werkt Harm als componist mee aan diverse projekten, maakt samen met Jan van den Hul een cursus over popmuziek voor basisscholen, en werkt als columnist mee aan het inmiddels overleden Bassmagazine.